Tuscae gentes Testi

Tuscae gentes U trenu chi và in Bastia Testo

U trenu chi và in Bastia

hè fattu per li signori

pienghjenu li carritteri

suspiranu li pastori

per noi altri osteriaghji

sonu affanni è crepacori

Anghjulì lu mio Anghjulinu

pensatu n’aghjiu una cosa,

quand’ellu passa lu trenu

tiragli una mitragliosa

e’ li sceffi chi so nentru

voltali à l’arritrosa

A’ch’hà inventatu lu trenu

hè statu una brutta ghigna

li ghjinga u filosserà

cum’ell’hè ghjuntu à la vigna,

li caschinu li capelli

incù la più forte tigna

Ch’ellu piovi mesi interi

e’ po empiene una pozza ch’ellu s’anneghi lu trenu

a’ l’entre di Casamozza

micca pè li passegeri

ma per quellu chì li porta

Anghjulì lu mio Anghjulinu

datti un pocu di rimenu

vai è feghja issu catinu

s’ellu hè viotu o s’ellu hè pienu

ch’avimu da prisentallu

a’ lu sceffu di lu trenu

Un si vende più furaggi

poci pan è micca vinu

passanu le settimane

senza vende un bichjerinu

chì ci avimu più da fa

in piaghja lu mio Anghjulinu

Anghjulì le nostre mule

portemule à lu macellu

chì lu ladru di lu trenu

passa è vende da per ellu

hè cuntentu Micaellu

ch’hà impiegatu lu fratellu

Mi vogliu fa una casetta

vicin’à Monte Rutondu

ch’ell’ùn abbiamu sentoru

mancu s’o so à stu mondu

ci vole ch’o mi ramenti

chì lu dulore hè prufondu.